Bruno Segers grijpt naar Elysium, de film uit 2013 waarin een rijke elite op een ruimtestation leeft terwijl de rest achterblijft op een vervuilde, uitgeputte aarde. Waar de technologie om iedereen een beter leven te geven wordt gemonopoliseerd door de happy few.
Volgens Bruno bouwen techmiljardairs vandaag al een virtuele versie. Elon Musk wil naar Mars, Jeff Bezos droomt van miljoenen mensen die in de ruimte wonen en werken. Google maakte, samen met Meta, van onze gegevens en aandacht handelswaar. Op zich legitieme ambities, zegt Bruno. Het probleem is dat daar consequenties aan vast hangen. Namelijk dat een handvol bedrijven greep krijgt op infrastructuur, kennis en politieke invloed, terwijl publieke controle achterblijft. Wie die systemen bezit, bepaalt hoe we werken en leren, en welke informatie we te zien krijgen. Hij noemt het digitaal feodalisme.
Wat sterk is dat hij een van de stemmen is dat Europa dringend moet inzetten om minder afhankelijk te worden van Amerikaanse en Chinese techbedrijven. Hij legt hiervoor vijf concrete doelen op tafel legt waar Europa op moet focussen.
Een relevante en performante Europese AI- en cloudinfrastructuur
Afdwingbare rechten en eerlijke vergoedingen voor het gebruik van data en creatief werk
Het openbreken van digitale machtsposities via mededinging en interoperabiliteit
Gerichte investeringen in betaalbare energie, mobiliteit, gezondheidszorg en AI voor iedereen
Een internationaal AI-governanceprotocol met onafhankelijk toezicht en afdwingbare verplichtingen.
Kortom, Europa moet niet alleen regels schrijven, maar ook zelf bouwen, investeren en opschalen.
Lees ook de reacties van o.a. Jo Caudron.
* Het betoog van Bruno is te lezen in zijn artikel op Linkedin.
Deel dit artikel